2027، سال احتمالی آغاز استخراج مواد معدنی از بستر دریاها
آمریکا به صدور نخستین مجوز استخراج از اعماق دریا نزدیک می شود
گزارش های جدید نشان می دهد ایالات متحده احتمال دارد در سهماهه نخست سال ۲۰۲۷ نخستین مجوز استخراج مواد معدنی از بستر دریا را صادر کند؛ اقدامی که می تواند آغازگر فصل تازه ای در تامین فلزات حیاتی جهان باشد.
به گفته مدیر منابع طبیعی جهانی در شرکت مشاوره آرتور دی لیتل، کاهش عیار معادن مس، تمرکز جغرافیایی ذخایر کبالت و محدود بودن منابع جدید، توجه کشورها و شرکت های معدنی را بیش از گذشته به ذخایر پنهان در بستر اقیانوس ها معطوف کرده است.
سه منبع اصلی در اعماق دریا
بر اساس این گزارش، در بستر دریا سه نوع منبع معدنی بیش از همه مورد توجه قرار گرفته اند. نخست، سولفیدهای عظیم کف دریا که حاوی مس، طلا، روی و نقره هستند و در نزدیکی دریچه های هیدروترمال و مرز صفحات تکتونیکی قرار دارند. برداشت از این ذخایر به دلیل موقعیت زمین شناسی خاص، با دشواری های فنی زیادی همراه است.
دومین گروه، پوسته های کبالت هستند که روی دامنه کوه های دریایی شکل گرفته اند. استخراج این پوسته ها نیز به دلیل شرایط سخت محیطی و عمق زیاد، با پیچیدگی های قابل توجهی رو به رو است.
اما بیشترین توجه به گره های پلی متالیک معطوف شده است؛ موادی که حدود ۲۸ تا ۳۰ درصد منگنز، یک درصد مس، یک درصد نیکل و ۰.۲ تا ۰.۷ درصد کبالت دارند و از نظر بهره برداری نسبت به سایر منابع دریایی، ساده تر به نظر می رسند.
چرا گره های پلی متالیک اهمیت دارند؟
این گره ها روی سطح بستر دریا قرار دارند و برخلاف سایر ذخایر، نیازی به حفاری یا برش ندارند. همین ویژگی باعث شده استخراج آنها از نظر فنی در مقایسه با دیگر منابع، امکان پذیرتر باشد. با این حال، عملیات جمع آوری آنها همچنان مستلزم استفاده از تجهیزات سنگین و پیشرفته است.
گزارش ها نشان می دهد این گره ها در عمق ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ متری و با تراکم ۵ تا ۱۵ کیلوگرم در هر مترمربع یافت می شوند. در میان مناطق شناخته شده، ناحیه کلاریون–کلیپرتون در شمال اقیانوس آرام بزرگ ترین و غنی ترین ذخیره این نوع مواد معدنی به شمار می رود.
منطقه ای عظیم خارج از حاکمیت کشورها
وی در توضیح اهمیت این محدوده گفته است که کلاریون–کلیپرتون منطقهای حدود ۴ میلیون کیلومتر مربع وسعت دارد و خارج از قلمرو و حاکمیت هیچ کشوری قرار نمی گیرد. نزدیک ترین کشورها به آن، ایالات متحده از طریق هاوایی و همچنین مکزیک هستند. برآوردها نشان می دهد این پهنه می تواند تا ۳۰ میلیارد تن گره معدنی در خود جای داده باشد.
این منطقه از دهه ۱۹۶۰ تاکنون مورد بررسی بوده، اما در گذشته، قیمت پایین فلزات و وفور نسبی عرضه، انگیزه کافی برای توسعه تجاری استخراج از آن ایجاد نمی کرد.
نگرانی های زیست محیطی همچنان پابرجاست
با وجود جذابیت اقتصادی، استخراج از بستر دریا با مخالفت ها و نگرانی های زیست محیطی جدی همراه است. کارشناسان هشدار می دهند جمع آوری انبوه این گره ها می تواند به اکوسیستم های دریایی، به ویژه رسوبات کف دریا، آسیب وارد کند.
در شیوه های فعلی پیشنهادی، دستگاهی حدود ۱۰ تنی مانند یک جعبه بزرگ روی بستر حرکت می کند و همزمان گرهها و بخشی از رسوبات را مکش می کند. سپس این رسوبات باید دوباره به آب بازگردانده شوند؛ موضوعی که پرسش های مهمی درباره عمق مناسب تخلیه و اثر آن بر جریان های زیرآبی و دمای لایههای رسوبی ایجاد کرده است.
آغاز یک رقابت تازه در تامین فلزات
اگر آمریکا در سال ۲۰۲۷ به صدور مجوزهای رسمی برای این فعالیت نزدیک شود، احتمال دارد رقابت جهانی برای دسترسی به منابع معدنی بستر دریا وارد مرحله تازه ای شود. در شرایطی که زنجیره تامین فلزات حیاتی با محدودیت های جدی رو به روست، نگاه کشور ها به اعماق اقیانوس ها بیش از هر زمان دیگری جدی شده است.
نسرین دلاور
نظرات کاربران :