چرا قیمت آلومینیوم در حالت انتظار قرار گرفت؟

معاملات جهانی آلومینیوم این روزها در فضایی مه ‌آلود و محتاطانه دنبال می ‌شود. تضاد منافع میان متغیرهای اقتصادی کلان و واقعیت ‌های میدانی عرضه و تقاضا، موجب شده تا بازیگران بزرگ این بازار از ایجاد هیجان معاملاتی فاصله بگیرند و استراتژی «صبر و مشاهده» را در پیش بگیرند.

تأثیر نرخ بهره آمریکا بر استراتژی معامله‌ گران

اگرچه آمارهای تورمی ماه ژوئن در ایالات متحده نشان ‌دهنده اولین گام مثبت برای کاهش فشار تورمی پس از سال ۲۰۲۰ بود، اما اظهارنظرهای مقامات رسمی فدرال رزرو همچنان از سخت‌گیری‌ های پولی خبر می ‌دهد. این رویکرد، پتانسیل افزایش نرخ بهره در نشست ‌های آتی (به ویژه ماه‌ های سپتامبر تا دسامبر) را تقویت کرده است. این وضعیت برای بازارهای کالایی یک هشدار است؛ چرا که افزایش نرخ بهره، هزینه‌ های تأمین مالی را بالا برده و فشار سنگینی بر قیمت فلزات پایه وارد می‌ کند.

نا امنی ‌های منطقه و واکنش بازار آتی

در کنار مؤلفه‌ های پولی، تشدید تنش ‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه و کندی مسیرهای دیپلماتیک، ریسک ‌های عرضه را به اولویت اصلی معامله‌گران تبدیل کرده است. این ناپایداری‌های سیاسی، نوسانات قراردادهای آتی را افزایش داده و مانع از شکل‌گیری یک روند قیمتی مشخص شده است.

وضعیت عرضه و موجودی در کارخانه‌ها

در جبهه عرضه، الگوی مصرف در چین دچار تغییر شده است. گرایش به سمت مصرف «آلومینیوم مایع» به دلیل صرفه‌های اقتصادی در فرآیند بیلت ‌سازی، عرضه مستقیم شمش را تحت تأثیر قرار داده است. در همین حال، علی ‌رغم ورود پروژه‌ های استخراجی جدید به چرخه تولید جهانی که می ‌تواند پتانسیل افزایش عرضه را ایجاد کند، روند تخلیه انبارهای جهانی همچنان ادامه دارد. این تقابلِ «افزایش تولید» با «کاهش ذخایر انبارها»، یکی از دلایل اصلی ثبات قیمت ‌ها در محدوده‌ های کنونی است.

سرمایه ‌های پایین ‌دستی در انتظار محرک تازه

بخش مصرف ‌کننده و صنایع پایین ‌دستی به دلیل فصل رکود تقاضا، فعاليت ‌های خود را کاهش داده ‌اند. هم‌زمان، اختلاف قیمت در بورس ‌های شانگهای و لندن، حاشیه سود صادرکنندگان را به‌شدت تحت فشار قرار داده که باعث شده بازارهای صادراتی قدرت محرک بودن خود را برای افزایش تقاضا از دست بدهند.

چشم ‌انداز قیمتی؛ بازارهای چه جهتی را نشان می ‌دهند؟

در شرایط فعلی، بازار آلومینیوم در یک دامنه قیمتی محدود زندانی شده است. کارشناسان معتقدند تا زمانی که محرک ‌های جدیدی در حوزه نرخ بهره یا تغییرات ملموس در تقاضای صنایع نیمه‌ ‌ساخته ایجاد نشود، شاهد نوسانات محدود خواهیم بود. برآوردهای معاملاتی، بازه ۲۲,۵۰۰ تا ۲۳,۵۰۰ یوان برای بورس شانگهای و سقف ۳,۲۵۰ دلار در لندن را به عنوان نقاط کلیدی نوسان در روزهای پیش رو شناسایی کرده‌ اند. رصد دقیق موجودی‌های LME و تحولات تولید در خاورمیانه، قطب ‌نمای اصلی فعالان بازار در این دوره خواهد بود.