تشدید محدودیت‌های برق؛ زنگ خطری برای صنعت فولاد

با نزدیک شدن به اوج مصرف برق در فصل تابستان، نگرانی‌ها از اعمال محدودیت‌ های شدیدتر بر صنایع، به‌ ویژه بخش فولاد، افزایش یافته است. کارشناسان هشدار می‌ دهند که تداوم این روند، ضمن تشدید فشار بر واحدهای تولیدی، توان رقابتی این صنعت حیاتی را به شدت کاهش خواهد داد.

یکی از کارشناسان صنعت فولاد، با اشاره به تشدید محدودیت‌ های اعمالی بر صنایع همزمان با افزایش پیک مصرف انرژی، نسبت به ناترازی مزمن در تأمین برق و تأثیرات منفی آن بر تولید تأکید کرد. وی معتقد است ادامه این وضعیت، فعالیت واحدهای صنعتی را با چالش‌ های جدی رو به رو خواهد ساخت.

 افزایش هزینه‌ های تولید و تضعیف توان رقابتی

روند صعودی هزینه‌ های انرژی، به‌ ویژه افزایش نرخ برق و هزینه‌ های جانبی مرتبط با تولید، توان مالی بسیاری از واحد های صنعتی را تضعیف کرده است. همزمانی این افزایش هزینه‌ها با تورم عمومی، نوسانات نرخ ارز و محدودیت‌ های انرژی، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد آورده و توان رقابتی آن‌ها را در بازارهای داخلی و بین‌ المللی به شدت کاهش داده است.

 نبود زیرساخت‌های کافی برای توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر، به‌ ویژه انرژی خورشیدی، مشکل ساز است و باید شهرک‌ های تخصصی انرژی، ایجاد شود. چنین اقداماتی می‌ تواند به صنایع امکان دهد تا بخشی از نیاز انرژی خود را از منابع پایدار و جایگزین تأمین کنند.

 پیامدهای خاموشی‌ ها و ضرورت مشارکت بخش تولید

تداوم خاموشی‌ ها و محدودیت‌های برنامه‌ ریزی‌ نشده برق، علاوه بر کاهش مستقیم تولید، می‌ تواند منجر به تعدیل نیرو و تشدید مشکلات اقتصادی برای کارگران و واحدهای تولیدی شود. سیاست‌ گذاری در حوزه صنعت باید با اتکا به دانش و تجربه فعالان اجرایی و تولیدکنندگان صورت گیرد؛ چرا که تصمیم‌ گیری‌ های غیرکارشناسی و تغییرات مکرر در مقررات، فضای کسب‌ و کار را برای فعالان اقتصادی دشوار می‌سازد.

 چالش‌ های صادراتی؛ بی‌ثباتی قوانین و مقررات

در حوزه صادرات محصولات فولادی و معدنی نیز، تغییرات مکرر در قوانین و بخشنامه‌های صادراتی به عنوان یکی از موانع کلیدی مطرح شده است. بی‌ثباتی در مقررات، برنامه‌ ریزی بلندمدت را برای صادرکنندگان دشوار کرده و با وجود ظرفیت‌های بالقوه تجاری و موقعیت جغرافیایی منحصر به‌ فرد ایران، مشکلات ناشی از سیاست‌ گذاری‌ های اقتصادی و محدودیت‌ های داخلی، روند صادرات را کند کرده است.

 تعامل دولت با بخش تولید نیز باید افزایش یابد و  از نظرات کارشناسان و فعالان صنعتی در فرآیند تصمیم‌ گیری، بهره گیری شود. حل مشکلات اقتصادی و صنعتی کشور بدون مشارکت مستقیم و مؤثر بخش تولید، امری دور از دسترس است.